Karien Deroo
'Hanging out in history'
Tentoonstelling van zaterdag 1 oktober t/m zondag 30 oktober 2011
Iedereen is schatplichtig. In het bijzonder wetenschappers en kunstenaars.
Karien Deroo erkent deze schatplichtigheid volledig met de keuze van de titel
van haar tentoonstelling.
Dagelijks struint ze het internet af op zoek naar schildertechnische kennis:
oude methodes zoals de glaceertechniek waarbij lichte dunne transparante lagen
verf bovenop mekaar worden gelegd en waarbij kleuren ontstaan die niet op
het pallet worden gemaakt maar zich op het doek ontwikkelen.
Soms worden bepaalde lichte delen met witte verf 'gehoogd' of geaccentueerd.
Op deze manier krijgt het beeld een diepte en doorschijnendheid die met een
foto niet bereikt kan worden. Techniek is echter maar één aspect in haar traject.
Detail van: Angel olieverf op canvas © Karien Deroo
Fragment uit het interview door Filip Strobbe:
Wanneer het beeld de kijker raakt en hem of haar doet rillen, ben ik daardoor
bijna ontroerd want dat wil ik ook wel bereiken. Maar de associatie die mijn
werk oproept en die de rilling veroorzaakt, speelt zich af in het hoofd van
de kijker. De beelden die ik schilder, zetten hopelijk iets in beweging maar
de gevoelens die ze losweken zijn niet noodzakelijk dezelfde als diegene die
mij tot het werk hebben geïnspireerd.
Reeds drie jaar werkt Karien in stilte aan deze nieuwe verzameling schilderijen.
Ze neemt haar tijd om haar techniek te verfijnen en te verrijken. Dit is de
eerste tentoonstelling van deze periode uit haar schilderscarrière maar wel
niet de eerste keer dat ze er mee in de openbaarheid komt. Haar werk werd
geselecteerd voor de Saatchi Online Showdown. Er ligt een spannende tegenstelling
tussen de oude technieken van de schilderkunst die ze gepassioneerd gebruikt
en de mogelijkheden van de nieuwe media waarmee haar werk bekend wordt. Dat
is misschien ook het unieke van haar werk.
Ondanks de eeuwenoude technieken is het onderwerp zeer actueel. Niet omdat
het over de hedendaagse wereldproblemen gaat of zelfs niet omdat de personages
soms moderne kleren dragen. Wel omdat het peilt in die oceaan van gedachten,
dromen en zielenroerselen die eigen zijn aan de mens. Die oceaan wordt al
lang bevaren door kunstenaars maar kan nooit volledig worden ontdekt en in
kaart gebracht. Ik kijk nog eens naar het schilderij "humble" waarop een vrouw
in een outfit van de jaren zestig de toeschouwer met een onbestemde blik aankijkt.
Het doet me denken aan een zin van John Updike: "we kunnen de andere mens
nooit echt kennen. In het beste geval zitten we er maar een beetje naast".
Volledig te lezen op www.karienderoo.com-Interview
|
|