20/1 project
Schaalvergroting of -verkleining heeft de mens altijd geboeid. Ik weet niet vanaf welke schaal deze fascinatie begint maar als je de werkelijkheid twintig maal vergroot is dit effect meer dan duidelijk. Hoewel objecten op grote schaal reeds eerder werden gemaakt, iedereen denkt hierbij voornamelijk aan Claes Oldenburg en zijn echtgenote Coosje van Bruggen, is het meer dan dat. Het maken van objecten begint met naar het atelier trekken en in je werkkleren springen als openingsritueel. Krabbelen op papiertjes en de liefde voor de toegepaste wiskunde en techniek. Bij geometrische volumes komt altijd wel wat driehoeksmeetkunde van pas. Groot is de voldoening om tot een object te komen waarbij je alles zelf, zonder hulp van derden, hebt gemaakt, ontworpen en uitgerekend.
Bij het maken van herkenbare vormen stelt zich de uiterste dictatuur van de oorspronkelijke vorm. Het is enkel bij hoge mate van realiteitsbenadering dat het eerder beschreven fenomeen zich voordoet.
Tegen het middaguur vertrek je terug huiswaarts en kijk je nog even om wat er is gemaakt. Je hoofd kantelt wat waarbij de gemaakte hoek de graad van voldoening weergeeft. De aangemaakte endorfines in mijn hoofd produceren het verslavend gevoel. Morgen terug naar het atelier...
DDC
